تبليغاتX
مثل من مثل هيچ كس - ایران ما

مثل من مثل هيچ كس

مثل برگ تو دست باد ...

 

اينجا سئول نيست يانگومي ميگن يه جوري زندونه

اينجا هوا نيست يانگومي ميگن كه اونم گرونه ...

اينجه ميون قصر ما ، بانو هني نيست به خدا

شكنجه گاه آجريه سيمانيه ، از چوب و سنگ نيست به خدا

مرداي ما ، داد زدن : آي .. بنزين آخه حق ماهاست

پرتشون كردن شكنجه گاه ، حكم اعدام حق ماهاست ؟

يانگوم ما ، مظهر ما ، بروجردي

دو حكم اعدام ميدنش اين شده زندگي ؟

بند 209 ما ، شكنجه ميده يانگوم ها ...

تو راه تبعيدي هامون ، جون ميكنن بانو هنا ...

اينجا همه چويي شدن

بهتر بگم ، چويي بودن ...

مين جانگوها مردن حالا

زندوني ان تو دخمه ها ...

عشق مرده ، مرده زندگي

مرده هواي عاشقي ...

18 بهار نگذشت هنوز از زندگيم ،

مجبور شدم داد بزنم از آزاديم

ماها هم آخه آدميم ، بندگي درده برامون

سخته ترس از اينكه يه وقت ، دستگير بشن عزيزامون ...

اينجا ميون كوچه ها ، مي دزدن همه ي يانگرو ها

به اونا هم رحم ندارن ، مثل سعيد امامي ها ...

اينجا نمي شه حرفي زد ، حتي ميون دانشگاه

خيلي دووم كه بياري ، ميندازنت شكنجه گاه

با زور و درد ، مجبور ميشي داد بزني كه مجرمي

داد ميزني ، ولم كنين آي آدما جرم منه ، اين زندگي

اعترافو ضبط ميكنن

به اعدام محكوم ميكنن ...

اينجا گروني فرياده ...

پانسول چويي  هم آزاده ...

تو اقتصاد قصر ما ، پانسول جويي فرمانرواست ...

تهمت بچه هاي ما ، اين روزا خيلي نارواست ...

يانگوم هامون با سختي و ترس  درس ميخونن ميون قصر

آخرش چي ؟ ننگ خيانت تو پيشوني ها ميشه ثبت ...

نجابت پزشكامون دود هوا شد خانومي

استادا مون نمره مي دن ، با پول و كشك آي يانگومي ...

ستاره ي قصه ي ما ، 18 تيره رسيده باز ...

مي خوايم كه دست بديم به هم ويرون كنيم غصه ها ...

بسه ديگه ، چويي بايد پرت شه ميون صخره ها

بسه ديگه ، مين جانگوها دوباره شن ، عزيز ِ ما ...

ايران ما ، آزاد ميشيم دوباره ما ...

ايران ما ، زنده ميشي ، زيبا ترين نشان ِما ...

 

خوب بود یا نه ؟

+نوشته شده در جمعه پانزدهم تیر 1386ساعت12:0توسط الهه | |